Ok, en dan nu een echt mooi rond getal om te vieren! 4000 sigaretten, tjonge, wat veel eigenlijk. Een onvoorstelbaar aantal, ook voor mij nog steeds. En een mooi moment om iedereen die worstelt met zijn rookverslaving een hart onder de riem te steken.
Toen ik begon met stoppen, was ik er helemaal niet van overtuigd dat het me zou gaan lukken. 'Ik zie wel hoe ver ik kom', dacht ik. En eigenlijk denk ik dat nog steeds. Ik heb mezelf niet de verplichting opgelegd om nooit meer te roken. Zo ver kijk ik helemaal niet - nog steeds niet. Ik zie mijn worsteling met de liefde voor mijn rode Gauloise iedere dag opnieuw als een uitdaging. Iedere dag besluit ik dat ik het gevecht ga winnen. Dat ik al 150 (bijna dan) gevechten gewonnen heb, maakt het vechten steeds makkelijker en het gaat nu ook al heel vaak ongemerkt aan mij voorbij. Maar het is niet minder een gevecht.
Ik bedoel maar gewoon te zeggen dat ook de mensen die het makkelijk lijkt te vergaan, een strijd leveren. Natuurlijk zijn er moeilijke momenten. Ik heb ze zelf heel vaak. Echt naar een sigaret grijpen doe ik niet, maar in gedachten steek ik er heel vaak een aan. Dan geniet ik er in gedachten van. Ik beeld me in hoe de smaak van mijn sigaret (Gauloises - echt het lekkerste merk!) op mijn papillen inwerkt, en hoe ik licht word in mijn hoofd door die zalige nicotine. Ik verbied mezelf niet om van die herinnering te genieten - ik doe het gewoon, want die herinnering doet mijn longen toch geen kwaad. Na zo'n rookfantasietje, is er nog nooit een moment geweest dat ik dacht: en nu echt! Nog nooit. Ik ben veel te blij met alle voordelen van het niet roken. Ademen, bijvoorbeeld. Dat was ik behoorlijk verleerd. Iedere teug verse zuurstof vind ik nu net zo heerlijk als een teug rook. Echt.
Iedereen die gerookt heeft, kan dat in gedachten gewoon blijven doen wanneer hij wil. Dat is ook bevredigend hoor. Voor mijn part neem je daarbij een echte sigaret in handen die je niet aansteekt, maar wel 'inhaleert'. Lijkt net echt, maar is het niet.
Misschien is de truuk van succesvol stoppen wel dat je jezelf niets verbiedt. Zeg tegen jezelf gewoon dat je mag roken als het echt moet, maar blijf wel kritisch; zin hebben in een peuk maakt roken nog geen bittere noodzaak. Door van roken een taboe te maken, maak je het alleen maar aantrekkelijker en wordt het stoppen moeilijker. Denk maar aan de keren dat je niet mocht lachen in de les vroeger op school; nooit had je meer de slappe lach als toen. Of denk aan de momenten dat je aan de lijn deed; heb je ooit meer naar chocola gehunkerd?!
Jullie mogen allemaal roken. Maar jullie wíllen het niet. En dat is alle reden voor een feestje, toch? Want daarmee laat je zien dat je de grootste uitdaging van het leven aan kunt: kiezen voor het leven en jezelf, met hart en ziel! Wie kan stoppen met roken, kan voor altijd het leven aan.
Proost! Op de 4000 van iedereen die er zoveel niet zal roken.
Sterke jongens, en liefs!
Anne
Ik denk dat het aan het merk sigaretten ligt 
Maar je gaat goed! Op naar de volgende 4000 hehe
