Hallo, ik ben Anne. Op mijn achttiende ben ik begonnen met roken omdat ik ooit eens wilde stoppen. Wie dat niet lukt, is een watje, vond ik. Tien jaar (en het laatste jaar anderhalf à twee pakjes sigaretten per dag) later, ben ik al een paar keer zo'n watje geweest. En nu lukt het!
Dank jullie allemaal voor alle felicitaties! Ik kom nog maar heel weinig op deze site, maar vind het heel leuk om soms nog iets van de oude (en nieuwe) bekenden te lezen. Hou vol allemaal, jullie zijn toppers! En voordat jullie het weten zijn jullie vergeten dat jullie ooit gerookt hebben. Net als ik.
Groet!
Whoehoehoe!!! Veel meer dan deze oerkreet heb ik eigenlijk niet meer te uiten. Ik ben een jaar gestopt, ook een beetje dankzij jullie. Dank jullie voor jullie steun, en voor de mensen die nu nog denken dat een jaar heel lang duurt: het vliegt om. En als ik kan stoppen met roken, kan iedereen het. En wat ben ik blij dat ik een jaar geleden die beslissing heb genomen.
Groetjes!
Anne
Ongelofelijk! Ik ben vandaag 9 maanden gestopt met roken! In de tien jaar dat ik rookte heb ik het ooit eens 4 maanden volgehouden (en toen ging mijn relatie uit ;-)), maar dit slaat echt alles! Ik ben inmiddels niet meer bang voor de verleiding van de sigaret. Er zijn al drama's geweest die ik rookvrij heb doorstaan, en feestjes en andere gezellige momenten, en al die momenten gingen ook gewoon voorbij als ik niet rookte.
Het voelt echt heerlijk om bevrijd te zijn van die sigaret. Ik hoef 's avonds niet meer de regen in om sigaretten te kopen, hoef tijdens een gezellig etentje niet meer het gesprek te onderbreken om naar buiten te gaan, stink niet meer (want die rokers stinken zeg!!), en kan veel beter ruiken en ademen.
Ik had niet verwacht - toen ik stopte - dat ik het vol zou houden. Maar mijn eigen techniekje, gewoon maar kijken hoe lang ik het vol zou houden, bleek te werken. Dat geeft een heel andere instelling op het moment dat er zich een rookverleiding aandient: gewoon kijken of je dat moment kunt weerstaan, en jezelf eventueel voorhouden dat een paar uur daarna mag roken, als je het echt niet houdt. Zo wordt het een spel; een wedstrijdje met jezelf, dat steeds makkelijker te winnen blijkt. 1-0 voor mij! Nog een potje!
Ik wens iedereen die net gestopt is net zoveel succes toe als ik zelf tot nu toe heb gehad. Het is echt gewoon een kwestie van wiskracht: de moeilijke momenten gaan vanzelf voorbij. En aan de oude rook-stop-rotten hier: jullie zijn en doen het geweldig!
Lieve mensen,
Ik hoop dat het met jullie allemaal erg goed gaat (rook-technisch natuurlijk, maar ook daarbuiten gun ik jullie het beste!). Met mij gaat het rook-technisch nog steeds erg goed. Zo goed dat ik deze website vaak vergeet te vertellen hoe het met mij gaat. Inmiddels ben ik bijna 9 maanden gestopt met roken. Ik tel de dagen niet meer, ik vind het niet meer moeilijk, ik mis het niet meer - of tenminste niet meer vaak; zelden zelfs.
Eergisteren was ik op een feestje, op een kleine bovenkamer in een grachtenpand in Amsterdam, en iedereen rookte daar (behalve ik.) De rokers waren heel lief en vroegen aan mij of ik er geen last van had. Ik vond het smerig, maar wilde niet de zeur-stopper zijn en zei, glimlachend, niets.
Toen ik gisteren wakker werd, had ik een ouderwetse rokersroggel. Ik had het benauwd, stonk en was blij dat ik de stank gewoon van mij af kon douchen. Roken mijn haren altijd zo? Gatverdamme! En mijn kleren, roken die altijd zo naar rook als gisteren? Bah! Wat ben ik blij dat ik tegenwoordig alleen nog zo ruik na feestjes en niet meer altijd. Het stinkt en het is slecht voor je.
En ik mis het echt niet meer. Wie had dat ooit kunnen denken? Gewoon volhouden jullie allemaal! Het is even moeilijk, maar na 8 maanden ben je echt wel van die stomme verslaving af en vind je dat het alleen maar stinkt.
Liefs,
Anne
